Vademecum-Hodowcy.pl

Dla królików odpowiednie jest w zasadzie każde pomieszczenie typu klatki czy zagródki pod warunkiem, iż jest ono suche, bez przeciągów, z powietrzem wolnym od amoniaku i dwutlenku siarki, a także zabezpiecza przed drapieżnikami (kotami, tchórzami czy szczurami) oraz intensywnym światłem słonecznym. Powinno ono również pozwalać na utrzymanie czystości i niezbyt wysokiej temperatury (optymalna ok. 15 stopni C). Temperatura pokojowa (18-23 stopni C) prowadzi do wydelikacenia zwierząt i pogorszenia jakości futerka.

Samcom oraz samicom rozpłodowym średnich ras wystarczy klatka o powierzchni 80×60 cm oraz wysokości 50 cm na sztukę. Grupowy wychów młodzieży wymaga większych pomieszczeń, tak by zwierzęta miały większą swobodę.

Budowane są pomieszczenia tanie, o konstrukcji możliwie prostej, jednak takiej, która ułatwiać będzie obsługę i utrzymanie higieny. W naszych warunkach klimatycznych najbardziej odpowiednie są klatki ustawiane na dworze. Króliki mogą w nich przebywać przez cały rok, bez żadnej szkody dla zdrowia; jedynie podczas silnych mrozów zabezpiecza się je przed niską temperaturą poprzez wniesienie klatek np. do szopy albo osłaniając je matami ze słomy (szczególnie klatki z samicami wysokokotnymi oraz wychowującymi młode).

W drobnej hodowli indywidualnej można budować klatki z dowolnego materiału oraz w różny sposób, natomiast hodowla królików fermowa z powodów organizacyjnych wymaga, aby klatki były jednakowe, znormalizowane, dwóch typów: 1) celkowe - dla samic rozpłodowych, samców oraz sztuk przeznaczonych na skóry albo wełnę; 2) wybiegowe (z podłogą siatkową) służące do wychowu młodzieży.

W hodowlach ukierunkowanych na masową produkcję młodych sztuk rzeźnych można używać tanie pomieszczenia zamknięte (szopy), w których chowane są na głębokiej ściółce w niedużych zagrodach (120×75 cm, wysokość ścianek przegrodowych 85 cm), co znacznie zmniejsza pracochłonność produkcji.

Pielęgnacja
W chowie królików kluczowe znaczenie ma utrzymanie klatek w czystości. W lecie nie stosuje się ściółki; kał oraz resztki pożywienia spadające przez oczka siatki albo szczeliny rusztu podłogowego usuwane są co kilka dni. Bardzo istotne jest, szczególnie w dużych fermach, gruntowne odkażanie klatek co 2 miesiące płynnym środkiem odkażającym. Zimą odkaża się rzadziej, a jako ściółkę wykorzystuje się słomę.

Podcza podnoszenia królików, należy chwycić je za luźną skórę na karku, a nie za uszy i przytrzymać drugą reką pod zadem.

Tagi: Hodowla królików //